Есті кісілер үлкен есі шықпай, ақылды қолдан жібермей, бойын сынатпай жүріп ізденеді
Надан ел - қуанбас нәрсеге қуанады, ұялмас нәрседен ұялады
Баланың мал табары болады, мал шашары болады
Ауруды жаратқан құдай, бірақ ауыртқан құдай емес
Адам ақылсыздығынан азбайды, ақылдының сөзін ұғып аларлық жүректе жігер, қайрат, байлаулылық жоқтығынан азады
Құдайдан қорық, пендеден - ұял: балаң бала болсын десең оқыт, мал аяма!
Адам баласын заман өсіреді
Дүниеде жалғыз қалған адам - өлген адаммен тең: қапашылықтың бәрі соның басында
Көпке қорлық жүрмейді
Атасының баласы - адамның дұшпаны, адамның баласы - бауырың