Құдайдан қорық, пендеден - ұял: балаң бала болсын десең оқыт, мал аяма!

Жаманмен салысып жақсы болмайсың.

Ер - артық сұраса да азға разы болады, ез - аз сұрар, артылтып берсең де разы болмас. 

Надан ел - қуанбас нәрсеге қуанады, ұялмас нәрседен ұялады.

Мал - жұтайды, өнер - жұтамайды.

Құдайшылық - жүректе.

Адам ақылсыздығынан азбайды, ақылдының сөзін ұғып аларлық жүректе жігер, қайрат, байлаулылық жоқтығынан азады.

Иман сақтауға - қорықпас жүрек, айнымас көңіл, босамас буын керек.

Адам баласын заман өсіреді. 

Ауруды жаратқан құдай, бірақ ауыртқан құдай емес.