Құдайшылық - жүректе
Атасының баласы - адамның дұшпаны, адамның баласы - бауырың
Шала мейір - шала байқайды
Өзің мал таба алмасаң - балаң мал тапсын
Ауруды жаратқан құдай, бірақ ауыртқан құдай емес
Ғылымды, ақылды сақтайтұғын мінез деген сауыт болады
Тіл жүректің айтқанына көнсе - жалған шықпайды
Тірі адамның жүректен аяулы жері жоқ. Рақымдылық, мейірбандылық, әртүрлі істе адам баласын өз бауырым деп, өзіне ойлағандай оларға да болса игі еді демек - бұлар жүрек ісі. Асықтық та - жүрек ісі
Надан ел - қуанбас нәрсеге қуанады, ұялмас нәрседен ұялады
Өзің құрметтемеген нәрсеге бөтеннен қайтіп құрмет күтесің?