Баланың мал табары болады, мал шашары болады
Құдайшылық - жүректе
Ғылымды, ақылды сақтайтұғын мінез деген сауыт болады
Иман сақтауға - қорықпас жүрек, айнымас көңіл, босамас буын керек
Мал - жұтайды, өнер - жұтамайды
Есті кісілер үлкен есі шықпай, ақылды қолдан жібермей, бойын сынатпай жүріп ізденеді
Тіл жүректің айтқанына көнсе - жалған шықпайды
Атасының баласы - адамның дұшпаны, адамның баласы - бауырың
Адам ақылсыздығынан азбайды, ақылдының сөзін ұғып аларлық жүректе жігер, қайрат, байлаулылық жоқтығынан азады
Адам баласын заман өсіреді