Адам ақылсыздығынан азбайды, ақылдының сөзін ұғып аларлық жүректе жігер, қайрат, байлаулылық жоқтығынан азады
Өзің құрметтемеген нәрсеге бөтеннен қайтіп құрмет күтесің? 
Адам баласын заман өсіреді
Құдайдан қорық, пендеден - ұял: балаң бала болсын десең оқыт, мал аяма!
Мал - жұтайды, өнер - жұтамайды
Тіл жүректің айтқанына көнсе - жалған шықпайды
Тірі адамның жүректен аяулы жері жоқ. Рақымдылық, мейірбандылық, әртүрлі істе адам баласын өз бауырым деп, өзіне ойлағандай оларға да болса игі еді демек - бұлар жүрек ісі. Асықтық та - жүрек ісі
Өзің мал таба алмасаң - балаң мал тапсын
Естілердің айтқан сөздерін ескеріп жүрген кісі өзі де есті болады
Есті кісілер үлкен есі шықпай, ақылды қолдан жібермей, бойын сынатпай жүріп ізденеді