Баланың мал табары болады, мал шашары болады
Шала мейір - шала байқайды
Көпке қорлық жүрмейді
Құдайшылық - жүректе
Адам ақылсыздығынан азбайды, ақылдының сөзін ұғып аларлық жүректе жігер, қайрат, байлаулылық жоқтығынан азады
Тіл жүректің айтқанына көнсе - жалған шықпайды
Есті кісілер үлкен есі шықпай, ақылды қолдан жібермей, бойын сынатпай жүріп ізденеді
Мал - жұтайды, өнер - жұтамайды
Ғылымды, ақылды сақтайтұғын мінез деген сауыт болады
Өзің құрметтемеген нәрсеге бөтеннен қайтіп құрмет күтесің?