Құдайдан қорық, пендеден - ұял: балаң бала болсын десең оқыт, мал аяма!
Ғылымды, ақылды сақтайтұғын мінез деген сауыт болады
Дүниеде жалғыз қалған адам - өлген адаммен тең: қапашылықтың бәрі соның басында
Өзің мал таба алмасаң - балаң мал тапсын
Көпке қорлық жүрмейді
Ауруды жаратқан құдай, бірақ ауыртқан құдай емес
Құдайшылық - жүректе
Иман сақтауға - қорықпас жүрек, айнымас көңіл, босамас буын керек
Тіл жүректің айтқанына көнсе - жалған шықпайды
Надан ел - қуанбас нәрсеге қуанады, ұялмас нәрседен ұялады