Ғылымды, ақылды сақтайтұғын мінез деген сауыт болады
Дүниеде жалғыз қалған адам - өлген адаммен тең: қапашылықтың бәрі соның басында
Адам ақылсыздығынан азбайды, ақылдының сөзін ұғып аларлық жүректе жігер, қайрат, байлаулылық жоқтығынан азады
Иман сақтауға - қорықпас жүрек, айнымас көңіл, босамас буын керек
Құдайдан қорық, пендеден - ұял: балаң бала болсын десең оқыт, мал аяма!
Көпке қорлық жүрмейді
Өзің құрметтемеген нәрсеге бөтеннен қайтіп құрмет күтесің? 
Шала мейір - шала байқайды
Мал - жұтайды, өнер - жұтамайды
Жаманмен салысып жақсы болмайсың