Мал - жұтайды, өнер - жұтамайды
Надан ел - қуанбас нәрсеге қуанады, ұялмас нәрседен ұялады
Құдайдан қорық, пендеден - ұял: балаң бала болсын десең оқыт, мал аяма!
Тіл жүректің айтқанына көнсе - жалған шықпайды
Көпке қорлық жүрмейді
Естілердің айтқан сөздерін ескеріп жүрген кісі өзі де есті болады
Өзің құрметтемеген нәрсеге бөтеннен қайтіп құрмет күтесің? 
Иман сақтауға - қорықпас жүрек, айнымас көңіл, босамас буын керек
Тірі адамның жүректен аяулы жері жоқ. Рақымдылық, мейірбандылық, әртүрлі істе адам баласын өз бауырым деп, өзіне ойлағандай оларға да болса игі еді демек - бұлар жүрек ісі. Асықтық та - жүрек ісі
Өзің мал таба алмасаң - балаң мал тапсын