Тіл жүректің айтқанына көнсе - жалған шықпайды
Мал - жұтайды, өнер - жұтамайды
Құдайшылық - жүректе
Құдайдан қорық, пендеден - ұял: балаң бала болсын десең оқыт, мал аяма!
Ауруды жаратқан құдай, бірақ ауыртқан құдай емес
Көпке қорлық жүрмейді
Өзің құрметтемеген нәрсеге бөтеннен қайтіп құрмет күтесің? 
Есті кісілер үлкен есі шықпай, ақылды қолдан жібермей, бойын сынатпай жүріп ізденеді
Естілердің айтқан сөздерін ескеріп жүрген кісі өзі де есті болады
Надан ел - қуанбас нәрсеге қуанады, ұялмас нәрседен ұялады